Zaburzenia dotyczące integrowania bodźców sensorycznych i generowania prawidłowej reakcji na nie są przyczyną wielu kłopotów w dzieciństwie, a później też w wieku dorosłym. Nie powinniśmy walczyć z sobą samym, aby móc reagować inaczej, ale możemy zadziałać na nasz układ nerwowy tak, aby nauczyć go jakie reakcje może wyzwolić na dany bodziec. Jak poradzić sobie w sytuacjach kryzysowych utrudniających skupienie uwagi wzrokowej czy słuchowej. Jak zaplanować dany ruch, aby wykonać zadanie poprawnie.
Dzieci z dyspraksją często spotykają się z odrzuceniem wśród rówieśników. Wybór współzawodników podczas gier zespołowych, zabawy wymagające dobrej koordynacji ruchowej przy zachowaniu szybkiego tempa wykonywania ruchów – są sytuacjami, w których wybierani są „najlepsi”. Konsekwencją nawarstwiających się tego typu problemów może być niska samoocena, depresja czy wycofanie z kontaktów społecznych.
Czy możemy temu zapobiec?
Jeśli prawidłowo rozpoznamy zaburzenia wynikające z nieprawidłowej integracji informacji docierających do naszego mózgu, zastosujemy terapię celowaną na dany problem… z pewnością możemy zniwelować powyższe zaburzenia, a co za tym idzie uniknąć kolejnych problemów niekorzystnych na rozwój emocjonalny naszego dziecka.
Nasza terapia ma na celu nie tylko zniwelować zdiagnozowane trudności, ale przede wszystkim odkryć potencjał dziecka, gdyż każde z nich jest wyjątkowe i ma możliwość osiągnięcia sukcesu. Uświadamiając dziecku jego niezwykłość, zasoby umiejętności, które często są niedocenione przez otoczenie, uczymy dzieci patrzeć na siebie przez pryzmat swoich zalet, a nie deficytów.
" W terapii integracji sensorycznej wspieranie ruchu, percepcji i działania przyczynia się do zyskania pewności siebie oraz sprawia, że proces uczenia się przebiega podczas konfrontacji z otoczeniem. W praktyce daje to dziecku możliwość wyrażenia swojego ciała i przeżyć, eksperymentowania z ciałem i przedmiotami, rozwiązywania zadań, a tym samym rozwoju w zakresie planowania motorycznego, udoskonalenia kompetencji w następujących aspektach: ruchowym, zmysłowym, poznawczym, emocjonalnym i społecznym"
(Ayres, 1989; Maas, 1998, Borkowska, 2018).